تبلیغات
پرواز را به خاطر بسپار ... - دیو شب

پرنده مردنی ست...

درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

ابر برچسبها

نظر سنجی

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo



نویسنده :محدثه
تاریخ:شنبه 22 اسفند 1388-07:32 بعد از ظهر

دیو شب

 این رو برای بچه های بد می زارم که یه کم به کارای بدشون فکر کنند بلکه از عاقبت سیاهش بترسن و یه کم آدم شن     
 
دیو شب
        لای لای، ای پسر كوچك من

        دیده بربند، كه شب آمده است

        دیده بربند، كه این دیو سیاه

        خون به كف خنده به لب آمده است

         

        سر به دامان من خسته گذار

        گوش كن بانگ قدم هایش را

        كمر نارون پیر شكست

        تا كه بگذاشت بر آن پایش را

         

        آه، بگذار كه بر پنجره ها

        پرده ها را بكشم سرتاسر

        با دو صد چشم پر از آتش و خون

        می كشد دمبدم از پنجره سر

         

        از شرار نفسش بود كه سوخت

        مرد چوپان به دل دشت خموش

        وای، آرام كه این زنگی مست

        پشت در داده به آوای تو گوش

         

        یادم آید كه چو طفلی شیطان

        مادر خسته خود را آزرد

        دیو شب از دل تاریكی ها

        بی خبر آمد و طفلك را برد

         

        شیشه پنجره ها می لرزید

        تا كه او نعره زنان می آمد

        بانگ سر داده كه كو آن كودك

        گوش كن، پنجه به در می ساید

         

        نه برو، دور شو ای بد سیرت

        دور شو از رخ تو بیزارم

        كی توانی بربائیش از من

        تا كه من در بر او بیدارم

         

        ناگهان خاموشی خانه شكست

        دیو شب بانگ برآورد كه آه

        بس كن ای زن كه نترسم از تو

        دامنت رنگ گناهست، گناه

         

        دیوم اما تو ز من دیوتری

        مادر و دامن ننگ آلوده

        آه، بردار سرش از دامن

        طفلك پاك كجا آسوده

         

        بانگ می میرد و در آتش درد

        می گدازد دل چون آهن من

        می كنم ناله كه كامی، كامی

        وای بردار سر از دامن من
فروغ فرخزاد